Kantien Karolien — voedingscoach

Waarom mijn ogen laten laseren in verband staat met mijn passie voor gezonde voeding?

Mijn beste vriendin, Michèle, moest op haar 14 jaar een bril dragen om het bord goed te kunnen zien. Ze zette me aan om haar bril op te zetten, uit nieuwsgierigheid of ik er ook beter mee zou zien. Een half jaar later was het zover en moest ik ook naar de oogarts. Na twee jaar te brillen heb ik 12 jaar aan een stuk lenzen gedragen. Al van het begin zei ik tegen mijn ouders: later als mijn ogen stabiel zijn, laat ik mijn ogen laseren.

Pas nu, 12 jaar later, nu ik de laatste jaren meer en meer last kreeg van mijn lenzen, te droge ogen had en de druk van een bril op mijn neus niet kon verdragen, zette ik de stap om mijn ogen te laten laseren. Het is een cadeau aan mezelf om met meer comfort door het leven te kunnen. En wat voor een cadeau. Het is zalig om goed te kunnen zien en daar ben ik heel dankbaar voor!

Toen ik vrijdag na de operatie in mijn bed lag te herstellen, schoot me een verhaal te binnen. Een verhaal dat ik hoorde in de podcast van Sean Croxton met Lisa Nichols. Het gaat als volgt:

Een man wandelt voorbij een huis waar hij een vrouw in een schommelstoel ziet wiegen en een hond die op de grond ligt te kreunen van de pijn. Hij vraagt zich af wat er mis zou zijn, maar loopt voorbij. De volgende dag passeert hij er weer en ziet de vrouw weer in haar schommelstoel en de hond weer kreunen van de pijn. Hij is nieuwsgierig en zegt tegen zichzelf: als ik hier morgen weer voorbij wandel en de hond ligt nog steeds te kreunen, ga ik vragen wat er aan de hand is. De volgende dag bij het huis aangekomen, ziet hij de vrouw in haar schommelstoel met wat limonade en de krant en hoort hij de hond alweer met exact dezelfde klagende zang, kreunen van de pijn. Hij loopt naar de voordeur, belt aan en vraagt: ik hoor je hond elke dag kreunen, wat is er mis mee? En ze antwoordt: “wel manneke, hij ligt op een nagel.” De man vraag: “Maar als hij op een nagel ligt, en het doet pijn… waarom staat hij dan niet op?” “Omdat manneke, het net genoeg pijn doet voor hem om er over te klagen en te kreunen en net niet genoeg voor hem om hem te verzetten.”, lacht het oude vrouwtje.

Dit bovenstaande verhaal van de hond die ligt te kreunen en te klagen omdat het pijn doet, maar hem niet verzet of er niks aan doet omdat het NET NIET PIJNLIJK GENOEG IS, is heel herkenbaar in allerlei situaties in vele mensen hun leven.

Bij het geval van mijn ogen bijvoorbeeld, waar ik een paar jaar geklaagd heb over te droge ogen en mijn ogen die schuren van mijn lenzen.

Maar ook bij het geval van mijn spijsvertering en de candida-infecties. Jarenlang heb ik me misselijk en miserabel gevoeld zonder een oplossing te zoeken. Het is pas toen ik er niet meer kon mee leven, dat ik besloot om tot actie over te gaan en constructief naar oplossingen ben gaan zoeken om mezelf te kunnen genezen. De metaforische nagel onder mijn poep, deed teveel pijn en ik heb er hem zelf met zorg uitgehaald en mijn leven is zienderogen verbeterd!

Dat is de reden waarom ik zo gepassioneerd ben door gezonde voeding en een vitaal en gezond lichaam. Ik heb de aanwinst aan comfort in mijn leven zelf aan de lijve kunnen ondervinden.

Ga eens na bij jezelf: Voel jij zo een pijnlijke nagel onder je poep die je doet klagen?

Misschien eens tijd om tot actie over te gaan?

Het leven is te mooi om te klagen. Het leven is te mooi om met pijnlijke of zeurende pijn te blijven rondlopen.

Draag zorg voor je lichaam, vermijd en voorkom nagels onder je poep en vooral: GENIET!!!

Post A Comment

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.